*လာျခင္းဆိုးေသာ ဧည့္သည္*

အု၀ဲ… အု၀ဲ… အု၀ဲ

ေအာ္ စိတ္မခ်မ္းသာ လုိက္တာ.. ငိုေနလိုက္ပံုမ်ား.. ေလာက အလယ္ကို ခုမွပဲ စတင္လို႔ ေရာက္ရွိလာတယ္၊ ေရာက္ရွိလာပံုက အငိုေလးနဲ႔ စလို႔.. မိဘေတြ ခမ်ာေတာ့ ျပံဳးေပ်ာ္ရွာမေပါ့ေလ.. မိခင္ဆိုရင္လည္း ကိုယ္နဲ႔ လြယ္ေမြး ထားရတဲ့ သားသမီးမို႔လို႔၊ ဖခင္ဆိုရင္လည္း ေအာ္ငါ့ေသြး ငါ့သားဆို ၿပီးေတာ့.. ငါစြဲေလးေတြနဲ႔ ငါမပိုင္တာကို ငါပိုင္လုပ္ပံုေလးကို ေျပာပါတယ္.. ေနာက္တစ္ခုက ေလာကအလယ္ ခုမွေရာက္လာတဲ့ လူမမယ္ ကေလးငယ္ရဲ႕ အငုိေလးနဲ႔စလို႔ ေရာက္ရွိ လာပံုေလးေလ.. စလာကတည္းက လာျခင္းက မေကာင္းေတာ့ဘူး..

ဘာျဖစ္လို႔မ်ား ငါမပိုင္တာပါလိမ့္.. ငါမဆိုင္တာပါလိမ့္.. ငါကေမြးတာ ငါ့သားသမီးမဟုတ္ပါလိမ့္.. ငါယူထားတဲ့ ဇနီး ဘာလို႔မ်ား ငါ့ဇနီး မဟုတ္တာပါလိမ့္.. ငါ့ကိုေမြးတဲ့မိဘ ဘာလို႔မ်ား ငါ့မိဘ မဟုတ္တာပါလိမ့္..

ေလာကၾကီးမွာက ငါ၊ သူတစ္ပါး၊ ေယာက်ာ္း၊ မိန္းမမွ မရွိပဲေလ၊ ခႏၶာငါးပါး ရုပ္နာမ္တရားပဲ ရွိေနတာ၊ ရူပကၡႏၶာ(ရုပ္တရား)၊ ၀ိညာဏကၡႏၶာ(သိမႈ - နာမ္တရား)၊ ေ၀ဒနကၡႏၶာ(ခံစားမႈ - နာမ္တရား)၊ သညကၡႏၶာ (မွတ္သားမႈ - နာမ္တရား) နဲ႔ေနာက္ဆံုး သခၤါရကၡႏၶာ(ျပဳျပင္မႈ - နာမ္တရား).. ဒီခႏၶာငါးပါးပဲေလ.. ျပန္ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ေတာ့ ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးေပါ့..

ဒီေတာ့ကာ ဒီခႏၶာငါးပါးကို ပိုင္ဆိုင္ေနရတဲ့၊ လက္၀ယ္ရရွိေနၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ေလးကို လာျခင္းေကာင္းသလား၊ လာျခင္းဆိုးသလား.. တစ္ခ်က္ေလာက္ ေျပာၾကည့္လိုက္ရေအာင္..

ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ ေန႔စဥ္ေန႔စဥ္ ကိုယ္နဲ႔သက္ဆိုင္ရာ အလုပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ျပဳလုပ္ေနၾကရတယ္ေနာ္၊ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ငါ့သားဖို႔ ငါ့မယားဖို႔ ငါ့အေမဖို႔ ငါ့အေဖဖို႔ ငါ့ဖို႔ ငါ့ညီဖို႔ ငါ့ညီမဖို႔… စသျဖင့္ေပါ့ေလ ဒီလိုေလးေတြက မမ်ားဘူးလား.. မ်ားပါတယ္ေလ.. ေျပာရရင္ေတာ့ ေလာကၾကီးမွာ ငါပိုင္ငါဆိုင္ မရွိဘူးဆိုတာကို မသိဘဲ ႏြားသာသာ ရုန္းေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ.. ဇာတ္လမ္းက အဲဒီကစေတာ့တာပဲခင္ဗ်.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီေနရာမွာ မသိလို႔ လုပ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလုိက္တယ္ေနာ္.. အဲဒီမွာ မသိတာက အ၀ိဇၨာ၊ လုပ္တာက သခၤါရ.. ပဋိစၥသမုပၸါဒ္နဲ႔ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အဲလိုသေဘာျဖစ္ေကာ.. ဒီသေဘာက လာျခင္းေကာင္းတဲ့ သေဘာမဟုတ္ဘူး.. ေနာင္တစ္ဖန္ ခႏၶာျပန္ျဖစ္ေစမယ့္ သေဘာ.. ေျပာရရင္ ေနာင္တစ္ဖန္ မသာျဖစ္ဦးမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာ.. ဒါက ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္.. မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးေျပာတာ..

ဟုတ္ၿပီ.. ဒီလိုမသိလို႔ လုပ္ရင္ ေနာက္ဘာေတြဆက္ျဖစ္ဦးမလဲ.. ဘယ္လို အက်ိဳးဆက္ေတြ ခံစားရမလဲဆိုေတာ့..

မသိလို႔လုပ္ျခင္းသည္ ခႏၶာငါးပါးကို ေနာင္တစ္ၾကိမ္ ျပန္ျဖစ္ေစမယ့္ အေၾကာင္းတရား၊ သစၥာနယ္အေနနဲ႔ ၾကည့္ရင္ သမုဒယသစၥာ.. ဒီသမုဒယ သစၥာျဖစ္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ ဒုကၡသစၥာ ျဖစ္ၿပီသာ ေအာက္ေမ့ေပေတာ့.. ၀ိဉာဏ္၊ နာမ္ရုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေ၀ဒနာ.. ဆိုတဲ့ ခႏၶာၾကီးျဖစ္ေကာ.. ပါဠိေတြကို စာရႈသူ သိပ္မသိဘူးဆိုရင္ (သိသူမ်ားကို မဆိုလိုပါ) အလြယ္ကေတာ့ ခုလက္ရွိ ကိုယ္ခႏၶာၾကီး ရထားတယ္လို႔သာ မွတ္ပါဗ်ာ..

ဒီခႏၶာငါးပါးကို လက္၀ယ္ပိုင္ဆိုင္ၿပီဆိုကတည္းက ေကာင္းသလား၊ ဆိုးသလား စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ရေအာင္.. ဒီခႏၶာၾကီးက မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔ သူ႔ကိုျပဳစုဖို႔ အခ်ိဳသပ္ၿပီးခိုင္းေတာ့တာပဲ.. ငါ့ကိုမ်က္ႏွာသစ္ေပး.. သြားတိုက္ေပး.. ေရခ်ိဳးေပး.. မုတ္ဆိတ္ရိတ္ေပး.. ဒါမ်ိဳးေတြ စခိုင္းၿပီ.. ၿပီးတာနဲ႔ ဟိုဟာစားခ်င္တယ္၊ ဒီဟာစားခ်င္တယ္.. ျဖစ္ျပန္ေရာ.. အဲဒါကိုမွ ကုိယ္တိုင္က မစားဘူးဆိုရင္ ဗိုက္ထဲကေန ေ၀ဒနာေပါင္းစံုက ဆႏၵျပပါေလေရာ.. ေနာက္အလုပ္သြားရင္လည္း ဟိုအက်ႌမ၀တ္ခ်င္ဘူး.. ဒီအေရာင္မၾကိဳက္ဘူး.. ဒီပုဆိုး၀တ္မယ္.. အားပါးပါး.. သူ႔အလိုေတြက နည္းမွမနည္းတာ.. ေနာက္ ေန႔လယ္စာစားမယ္၊ ညစာစားမယ္၊ အိပ္မယ္.. အကုန္သူ႔အလိုေတြပဲ လုိက္ျဖည့္ေနရတာေလ.. ဒါက ကၽြန္ေတာ္အၾကမ္းဖ်ဥ္းေျပာတာေနာ္.. ခ်ဲ႕ေတြးရင္ ခ်ဲ႕ေတြးသေလာက္ ဒုကၡေတြခ်ည္းပဲ.. ဘာလုိ႔ဒုကၡေတြလို႔ေျပာရသလဲ.. ခႏၶာငါးပါးဆိုကတည္းက ဒုကၡသစၥာနယ္ထဲ ေရာက္ေနလို႔ေလ..

ဒီလိုဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြ ဒီေလာကအလယ္ကို ေ၀ဒနာေပါင္းစံုနဲ႔ ေရာက္ရွိလာျခင္းဟာ လာျခင္းေကာင္းလား၊ လာျခင္းဆိုးလား.. လာျခင္းဆိုးေပါ့ဗ်ာ.. ဒီလာျခင္းဆိုးကိုမွ ေနျခင္းဆိုးနဲ႔ ေနၾကရင္ေတာ့ ေသျခင္းဆိုးရံုမွတစ္ပါး အျခားမရွိေတာ့ပါဘူး.. ဘာေၾကာင့္ေသျခင္းဆိုးလို႔ ေျပာရသလဲဆိုေတာ့ အပယ္သြားမယ့္ေသျခင္းမို႔လို႔ပါပဲ..

ဒီလိုကၽြန္ေတာ္က ေျပာေတာ့ အပယ္မသြားေအာင္ ဘာလုပ္ဖို႔လိုလာၿပီလဲ၊ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲလို႔ ေမးဖို႔လိုမလာဘူးလား.. လိုတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေနရာေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္သိထားတာေလးကို တတ္သေလာက္ေလး ေဆြးေႏြးပါ့မယ္.. မွားေနရင္ ကၽြန္ေတာ့ကို ျပဳျပင္လို႔ သြန္သင္ ေပးေစလိုပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လုိ သိထားသလဲဆိုေတာ့ အပယ္မက်ေရာက္ေအာင္ အရင္ဆံုး ဒိ႒ိအရင္ျဖဳတ္ရပါလိမ့္မယ္။ အဲလို ဒိ႒ိကြာေစဖို႔ အတြက္ ဒိ႒ိကြာေၾကာင္း တရားေတြ၊ သစၥာတရားေတြကို ေဟာေျပာညႊန္ျပတတ္တဲ့ ကလ်ာဏမိတၱ၊ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္း၊ ဆရာေကာင္း သမားေကာင္းကို ရွာရပါမယ္။ ေနာက္ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို နားလည္ေအာင္ လုပ္ရပါမယ္။ ဒီလိုနားလည္ႏိုင္ဖို႔ သစၥာတရားကိုေဟာေျပာ လမ္းညႊန္ႏိုင္တဲ့၊ လမ္းညႊန္တတ္တဲ့ ဆရာသမားဆီက သစၥာတရားေတြကို နာၾကားရပါမယ္။ ဒီလို ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို နားလည္ၿပီဆိုမွ တရားကို စတင္အားထုတ္သင့္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို နားလည္ၿပီးမွ တရားအားထုတ္သင့္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုပါတယ္။ ဘာလို႔လဲလို႔ အေမးရွိလာရင္.. ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို နားမလည္ဘဲ တရားအားထုတ္ရင္ တရားမရႏိုင္လို႔ပါပဲ။ ဘုရားလက္ထက္က ရွင္ဆႏၵ (ျမင္းၿမီးဆြဲ ေမာင္ဆန္) ကို သာဓက ယူေပါ့ဗ်ာ။

နည္းနည္း ဆက္လုိက္ရေအာင္။ ေလာကၾကီးမွာ အေၾကာင္းနဲ႔ အက်ိဳးသားလွ်င္ရွိပါတယ္၊ ပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါရယ္လို႔ မရွိပါဘူး၊ ဒီသေဘာေလးကို ဉာဏ္နဲ႔ ထိုးသြင္းသိ၊ ပိုင္းျခားသိရင္ သကၠာယ ဒိ႒ိစင္ပါတယ္။ ဒီပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါမရွိေၾကာင္းကို ဘုရားလက္ထက္က ဥပမာေလးနဲ႔ ယွဥ္ထိုးလို႔ ၾကည့္လိုက္ရေအာင္။

ဘုရားလက္ထက္က တိတၳိေတြက အနုရုဒၶါ လို႔ဘြဲ႔အမည္ရတဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးကို ေမးတယ္တဲ့။ ဘာေတြေမးတာလဲဆိုေတာ့…

၁။ သတၱ၀ါေသရင္ ျဖစ္ေသးသလား။
၂။ သတၱ၀ါေသရင္ မျဖစ္ေတာ့ဘူးလား။
၃။ သတၱ၀ါေသရင္ ျဖစ္သည္တစ္လွည့္ မျဖစ္သည္တစ္လွည့္လား။
၄။ သတၱ၀ါေသရင္ မျဖစ္သည္လည္း မဟုတ္၊ ျဖစ္သေယာင္ေယာင္လား။

ဒီေမးခြန္းေလးေတြ ေမးတယ္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ အေမးခံရတဲ့ ရွင္အႏုရုဒၶါကလည္း ကုိယ္တိုင္က ဒိ႒ိမကြာေသး၊ အေၾကာင္းအက်ိဳးကိုလည္း နားလည္သေဘာေပါက္မႈ မရွိေသးေတာ့ *ဘုရားရွင္ကေတာ့ ဒီလိုမေဟာဘူးကြာ* ဆိုတဲ့ အေျဖတစ္ခုပဲ ေျဖႏိုင္တယ္တဲ့။ ဒီေတာ့ တိတၳိေတြက ဒီမေထရ္ေလးကို ဒါေလးေတာင္ မသိဘူးလားဆိုတဲ့သေဘာနဲ႔ အျပစ္တင္ၿပီး ျပန္သြားၾကတာေပါ့။

အရွင္အႏုရုဒၶါလည္း မျဖစ္ေသးပါဘူး.. ေနာက္ထပ္ ဒီ့ထက္ခက္တဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေမးလာရင္ ငါေျဖႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ ဘုရားရွင္ကို သြားေလွ်ာက္မွ ေတာ္ကာက်မယ္ ဆိုၿပီး ခုနအေမးေလးခုကို သြားေလွ်ာက္သတဲ့၊ ဒီေတာ့ ဘုရားရွင္က ေလာကမွာ ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါရယ္လို႔ မရွိ၊ အေၾကာင္းနဲ႔ အက်ိဳးသာ ရွိေၾကာင္း.. စတဲ့ ဒိ႒ိကြာေစေၾကာင္း တရားေတြနဲ႔ သံသရာျပတ္ေၾကာင္းတရားေတြ ဒီမေထရ္ေလး သေဘာေပါက္ေအာင္ ေဟာၾကားေတာ္ မူလိုက္တယ္တဲ့။ ဒီေလာက္ဆို ပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါ မရွိဘူးဆိုတာ ရွင္းေလာက္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ေနာက္ ေလာကမွာ အေၾကာင္းနဲ႔ အက်ိဳးသည္ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု ဆက္စပ္ေနတယ္။ အေၾကာင္းခ်ည္းပဲ ျဖစ္တာလည္းမရွိ၊ အက်ိဳးခ်ည္းပဲ ျဖစ္တာလည္းမရွိ၊ ဒီလို ဆက္စပ္ေနတာကိုသိရင္ ေသရင္ျပတ္တယ္လို႔ ယူဆထားတဲ့ ဥေစၧဒဒိ႒ိ စင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္.. အေၾကာင္းနဲ႔ အက်ိဳးမွာ အေၾကာင္းခ်ဳပ္ၿပီးမွ အက်ိဳးဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခုခ်ဳပ္ၿပီးမွ တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာေလးကို နားလည္ရင္လည္း ခိုင္တယ္၊ ၿမဲတယ္၊ ပ်က္ဆီးျခင္းမရွိဘူးလို႔ ယူဆထားတဲ့ သႆတဒိ႒ိ စင္ပါတယ္။ အေသးစိတ္ ထပ္သိခ်င္ရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ့ၿပီးျဖစ္တဲ့ ေလာကတြင္ အသိသင့္ဆံုးေသာအရာ မွာ ဖတ္ရွဳ ႏိုင္ပါတယ္။ ေၾကာ္ျငာ၀င္ျခင္းမဟုတ္ပါ။ သိေစခ်င္တဲ့၊ သိေစလိုတဲ့ ေစတနာသက္သက္နဲ႔ပါဗ်ာ။

ဒီေလာက္ဆို ဒိ႒ိမစင္ေသးတဲ့ မိတ္ေဆြတို႔လည္း ဒိ႒ိအေၾကာင္းေလး သေဘာေပါက္ေလာက္ၿပီလို႔ ယူဆပါတယ္။ ဒီလိုေလးေတြ တျဖည္းျဖည္း သိလာပါမ်ားရင္ေတာ့ လာျခင္းဆိုးတဲ့ ဧည့္သည္ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ျပန္ျခင္းေတာ့ ေကာင္းႏိုင္ေကာင္းပါရဲ႕။ ဒီလိုသိလာေအာင္လည္း သိခ်င္တဲ့ စိတ္ဆႏၵ ျပင္းျပဖို႔ကလည္း လုိပါေသးတယ္။ သိလိုစိတ္ေပါ့ေလ။ ဒီလိုမွမဟုတ္ဘဲ ေၾကြးယူလုိက္ ေၾကြးဆပ္လိုက္နဲ႔ ဒီလိုဘ၀ထဲမွာ ေပ်ာ္ေမြ႔ေနရင္ေတာ့ ေနာက္ထပ္လာျခင္းဆိုးေတြပဲ အတိုးေပၚ အတိုးဆင့္လို႔ ထပ္ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဇာတိေတြ ထပ္ကာထပ္ကာ ျဖစ္ေပၚပါလိမ့္မယ္။ ဇာတိထပ္ျဖစ္ၿပီဆိုကတည္းက လာျခင္းဆိုးသြားျပန္ပါၿပီ။ ဇရာေတြျဖစ္၊ ဗ်ာဓိ မရဏ ဒီဒုကၡေတြပဲ ထပ္တလဲလဲ ျဖစ္ေနေတာ့မွာေလ။

ေအာ္ ဇာတိ ဆိုလို႔ ေျပာလုိက္ဦးမယ္။ တရားအားထုတ္ရာမွာလည္း ဇရာနဲ႔ ဗ်ာဓိၾကားမွာ အားထုတ္ပါတဲ့၊ ဗ်ာဓိနဲ႔ မရဏၾကားေရာက္မွ တရားအားထုတ္လို႔ကေတာ့ ေသခါနီွးမွ လမ္းေလွ်ာက္သင္ခ်င္သလုိ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ ေ၀ဒနာေတြ ႏွိပ္စက္ေနၿပီဆိုကတည္းက ဘယ္နည္းနဲ႔မွ တရားအားထုတ္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။ ေျပာရရင္ေတာ့ အုိမႈနဲ႔ နာမႈၾကားမွာ တရားအားထုတ္ေစလိုတာပါပဲ။ နာမႈနဲ႔ ေသမႈၾကားမွာေတာ့ အားထုတ္လို႔ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေလးကလည္း မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး မိန္႔ၾကားသြားတဲ့ အေလးဂရုျပဳ မွတ္သားဖြယ္ အခ်က္ေလးပါပဲ။

*ပန္းေၾကြတဲ့ လမ္း*

ေလညင္းေလးရဲ႕ အနမ္း
မခံႏိုင္တဲ့ ပန္း
ေၾကြစမ္းပါေစ
ေလာကဓံ ေလညင္း
ေဒါသမာန္ ထန္ျပင္းရင္ေတာ့
ပိုခက္ျပီေပါ့...ပန္း။

ေသျခင္းေ၀းတဲ့ နန္း
စံႏိုင္တဲ့ လမ္း
ရွည္စမ္းပါေစ
ေလာက အမွန္ ေသျခင္း
သေဘာမက် အမွန္ ခံျငင္းခ်င္ေတာ့
ကိုယ္ဆက္ျပီေပါ့ ...လမ္း။ ။

ေနာက္ဆံုး မွာခ်င္တာကေတာ့ဗ်ာ.. ဒီကဗ်ာထဲကလိုေတာ့ ပန္းေၾကြတဲ့လမ္း ကိုေတာ့ ဆက္ၿပီးမေလွ်ာက္ၾကပါနဲ႔လား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ေတြ ေမြးကတည္းက ငိုျခင္းကို အေဖာ္ျပဳ၊ ခႏၶာငါးပါးကို ရင္၀ယ္ပိုက္လို႔ လာျခင္းမေကာင္းခဲ့ပါဘူး။ လာျခင္းဆိုးတဲ့ ဧည့္သည္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီလာျခင္းဆိုးတာေလးကို ျပန္ျခင္းေကာင္းေအာင္ေတာ့ မနာခင္ မေသခင္ အခ်ိန္ေလးမွာ ၾကိဳးစားသင့္လွပါတယ္။ ငိုျခင္းနဲ႔ ဘ၀စခဲ့တာကို ငိုျခင္းနဲ႔ပဲ နိဂံုးမခ်ဳပ္ေစခ်င္ပါဘူး။ ဆင္းရဲေၾကာင္း သမုဒယသစၥာနဲ႔ ဆင္းရဲက်ိဳး ဒုကၡသစၥာကုိ ၀ိပႆနာ အလုပ္နဲ႔ ပယ္သတ္ၿပီး၊ ခ်မ္းသားေၾကာင္း မဂၢသစၥာနဲ႔ ခ်မ္းသာက်ိဳး နိေရာဓ သစၥာကို ရွာေစခ်င္ပါတယ္။ ျမင္ရာ၊ ၾကားရာ၊ စားရာ၊ သြားရာ၊ ထိရာ၊ ေတြ႔ရာ၊ နံရာ တို႔မွာလည္း သတိေလးနဲ႔ ေနေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားရွင္ ေနာက္ဆံုးမွာၾကားခဲ့တဲ့ *အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ* တရားကို လုိက္နာရာေရာက္သလို လာျခင္းဆိုးခဲ့ေပမယ့္ ျပန္ျခင္းေတြကေတာ့ ေကာင္းပါလိမ့္မယ္လို႔……။


ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

05.01.2009, MON:, 07:02:25 AM

!--READ-MORE-STARTS-->

ဆက္လက္ဖတ္႐ႈရန္.....

*အလွဴ၊ ဆုေတာင္းႏွင့္ အမွ်ေ၀ျခင္း*

သန္းေခါင္ယံ အေမးအေျဖ စာအုပ္ အတြက္ အလွဴပါ၀င္သူမ်ား

1. ကုိေအာင္ေက်ာ္နိုင္+မခင္ေဌးၾကဴမိသားစု ဆစၵနီၿမိဳ႕၊ ၾသစေတးလ်ားနိုင္ငံ၊ မွ လွဴဒါန္းေငြ၂၀၀,၀၀၀ က်ပ္။
2. ေမာင္၀င္းျမင့္ေဇာ္ (MIET) ေမာ္စကို မွ လွဴဒါန္းေငြ ေဒၚလာ ၁၀၀။
3. ေဒါက္တာ တင့္ဇင္ဦး+ ေဒၚခင္သႏၱာေအးမိသားစု mansfield,England ၂၀၀၀၀ က်ပ္။
4. ေမာင္ျပည့္စံုေအာင္ (SMTU) စိန္႔ပီတာစဘတ္ျမိဳ႕၊ ရုရွားဖက္ဒေရးရွင္း ေဒၚလာ ၅၀။
5. ေမာင္ေက်ာ္စိုးသူ (SMTU) စိန္႔ပီတာစဘတ္ျမိဳ႕၊ ရုရွားဖက္ဒေရးရွင္း ေဒၚလာ ၅၀။

ကို၀င္းျမင့္ေဇာ္ရဲ႕ ဆုေတာင္းနဲ႔ အမွ်ေ၀မႈေလးပါ…။

အရွင္ဘုရား..

ဘုရား တပည့္ေတာ္ ဤသို႔ယခု ျပဳခြင့္ရေသာ ဒါန အက်ိဳး အားေၾကာင့္ ဘုရား တပည့္ေတာ္ အားထုတ္ဆဲ ျဖစ္ေသာ ရုပ္နာမ္ ဓမၼတို႔၏ ျဖစ္မႈ၊ ပ်က္မႈ ကိစၥ၌သိေသာ ကိစၥဉာဏ္သည္ ဒုကၡခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္း ရုပ္သိမ္းသည့္ အသခၤတ အၿငိမ္းဓာတ္ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳသည့္ ကတဉာဏ္သို႔ ေက်းဇူး ျပဳေၾကာင္း အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ရပါေစ...

ဤသို႔ယခု ျပဳရေသာ ဒါနကုသိုလ္ အဖိုးပါဒကို ေက်းဇူး ႀကီးမားလွေသာ မိဘ၊ ဆရာသမား တို႔အား လည္းေကာင္း၊ ယခု ေကာ့မန္႔ ဖတ္ရႈ ေနေသာ သူေတာ္ေကာင္း ဓမၼမိတ္ေဆြ တို႔ႏွင့္ တကြ (၃၁)ဘံု က်င္လည္ ေနၾကကုန္ေသာ သတၱဝါ အေပါင္းတို႔အား လည္းေကာင္း ဘုရား တပည့္ေတာ္ႏွင့္ ထပ္တူ ထပ္မွ် ရၾကပါေစ အမွ် ေပးေဝပါ၏။

ဤအမွ်ရၾက၍ အားလံုးေသာ သူအေပါင္း တို႔သည္ သစၥာေလးပါး တရားေတာ္ ျမတ္အား ထိုးထြင္းသိ၊ ပိုင္းျခားသိျခင္း အေၾကာင္းသို႔ ေက်းဇူး အေထာက္အပံ့ ျပဳႏိုင္ၾက ပါေစသတည္း။

အားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာ၍ ေအးျမၾကပါေစ..

ေလးစားစြာျဖင့္
ဝင္းျမင့္

×××××××××××××××××

ဒါကေတာ့ ကို၀င္းျမင့္ ဆုေတာင္းနဲ႔ အမွ် ေ၀တာေလးကို သေဘာက် အတုခိုးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဖိုးသား (ျပည့္စံုေအာင္)ရဲ႕ ဆုေတာင္း အမွ်ေ၀တာေလးပါ…။

>>> ဤေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ကံ ေစတနာ တို႔ေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္ အားထုတ္ဆဲ ျဖစ္ေသာ ၀ိပႆနာ ဉာဏ္သည္ လ်င္ျမန္စြာ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္သို႔ ေက်းဇူး ျပဳေသာအားျဖင့္ ပဋိသႏၶ ေနျခင္း၊ အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္းတို႔၏ ကင္းရာ၊ ကုန္ရာ၊ ခ်ဳပ္ရာ၊ ၿငိမ္းရာ ျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္သို႔ မ်က္ေမွာက္ ျပဳရပါလို၏ အရွင္ဘုရား။

>>> ဤသို႔ ျပဳရေသာ ဒါနကုသိုလ္၏ အဖိုးပါဒကို ေမြးသမိခင္ ေဒၚျမင့္အုန္းႏွင့္ ကြယ္လြန္ သြားရွာေလ ၿပီးေသာ ဖိုးသား၏ ေဖေဖ (ဦးၾကည္လိႈင္) တို႔အား လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ေစာင့္နတ္အား လည္းေကာင္း၊ ေက်းဇူးႀကီးမား လွေသာ သင္ဆရာ၊ ျမင္ဆရာ၊ ၾကားဆရာတို႔အား လည္းေကာင္း၊ ၀ိပႆနာ အလင္းတန္းကို ထိုးထြင္းသိ၊ ပိုင္းျခားသိေအာင္ အစ္ကိုလိုတစ္မ်ိဳး၊ ဆရာလိုတစ္သြယ္၊ မိတ္ေဆြလိုတစ္ဖံု နည္းစံုေအာင္ သြန္သင္ဆံုးမ လမ္းညႊန္ေပးခဲ့ေသာ အစ္ကို ၀င္းျမင့္အား လည္းေကာင္း၊ ဖိုးသား ဟူေသာနာမည္၏ ဖန္ဆင္းရွင္ ဆရာေတာ္ အရွင္နာယကာလကၤာရ အားလည္းေကာင္း၊ ကြယ္လြန္ေလၿပီးေသာ ဖိုးသား၏ ဘိုးဘြားတို႔အား လည္းေကာင္း၊ ကြယ္လြန္ေလၿပီးေသာ အေမရဲ၊ DSA အပတ္စဥ္ 45 မွ ကိုဖုန္းကုိကိုႏွင့္ DSTA အပတ္စဥ္ 8 မွ ကိုေက်ာ္ထင္လင္း တို႔အားလည္းေကာင္း၊ ယခုေကာ့မန္႔ဖတ္ရႈ ေနေသာ သူေတာ္ေကာင္း ဓမၼမိတ္ေဆြ တို႔ႏွင့္တကြ (၃၁)ဘံု က်င္လည္ေနၾက ကုန္ေသာ သတၱဝါအေပါင္းတို႔အား ဘုရားတပည့္ေတာ္ ဖိုးသားႏွင့္ ထပ္တူထပ္မွ် ရေစျခင္းငွာ အမွ်ေပးေဝပါ၏။

>>> ဤ အမွ်ေပးေ၀မႈကို ရရွိၾကကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ သတၱ၀ါ အေပါင္းတို႔သည္ သစၥာေလးပါး တရားေတာ္ျမတ္အား ထိုးထြင္းသိ၊ ပိုင္းျခားသိႏိုင္ျခင္း အေၾကာင္းသို႔ ေက်းဇူးျပဳ၊ အေထာက္အပံ့ ျပဳႏိုင္သည္ ျဖစ္ပါေစေၾကာင္း ဖိုးသားမွ အျဖဴေရာင္ေမတၱာမ်ားႏွင့္ ဆႏၵျပဳ ဆုေတာင္းေမတၱာ ပို႔သလိုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ၊ ရေအာင္လည္း က်င့္ၾကံၾကိဳးကုတ္ အားထုတ္ႏိုင္သည္ ျဖစ္ပါေစသား။

>>> အားလံုးပဲ မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့မဆ ျမဲျမံေသာ သတိတရားတို႔ျဖင့္ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ျပည့္စံုႏိုင္ၾကပါေစ။

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား တစ္ျဖစ္
ျပည့္စံုေအာင္

×××××××××××××××××××××××

>>> သန္းေခါင္ယံ အေမး အေျဖ စာအုပ္က ဘုန္းဘုန္းေကာ၀ိဒ (ၿမိတ္) ေရးသား တာပါခင္ဗ်ာ..။ အားလံုးပဲ အမွ်ရ၍ သာဓု ေခၚႏိုင္ၾကပါေစ...။

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

3/8/2009, SUN:, 6:48:42 PM

!--READ-MORE-STARTS-->

ဆက္လက္ဖတ္႐ႈရန္.....

*ကၽြန္ေတာ္ ေရးခဲ့ဖူးေသာ ကြန္မန္႔အတိုအထြာမ်ား*

http://www.laylwintnaythu.co.cc/2009/02/blog-post_09.html
၄င္းပို႔စ္ႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ေရးခဲ့ေသာ ကြန္မန္႔ေလးပါ..။

1) ဒီလိုပါပဲ ကိုရဲရာ.. လူေတြကေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ဘယ္တူပါ့မလဲေလ.. လူလို႔ အမည္ခံၾကေပမယ့္ လူလိုမသိတဲ့လူေတြက ေလာကမွာ အမ်ားသား... ဒါေၾကာင့္လည္း မရွိတာထက္၊ မသိတာခက္၊ မသိတာထက္ သိလ်က္နဲ႔ မက်င့္တာခက္လို႔ ဒီစကားေလး ေပၚလာတယ္ ထင္ပါ့...

ဘာပဲေျပာေျပာ လူေပါင္းစံု ရွိရင္ေတာ့ စရိုက္ကေတာ့ ေပါင္းစံုရွိမွာပါပဲ.. ရွိေနတာပဲ... ေနာင္လည္း ရွိေနဦးမွာပဲ... ဒါက ဘုရားလက္ထက္က စလို႔ ေလာကဓမၼတာ ပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္... ဒီလို အသိမရွိတဲ့ လူတိုင္းကို လိုက္ျပဳျပင္လို႔ကေတာ့ သက္တမ္းသာကုန္သြားမယ္... သူတို႔ကေတာ့ ပန္းပန္လ်က္ပါပဲလို႔ လုပ္ေနမလားပဲ...

လူတိုင္းကိုေတာ့ ျပဳျပင္လို႔ မရႏိုင္ေပမယ့္... ျပဳျပင္လို႔ ရတာတစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္.. အဲဒါဘာလဲဆိုေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ အဲဒီထဲ မပါေအာင္ေပါ့... ဆရာေတာ္ ရာဇိႏၵ (ရေ၀ႏြယ္-အင္းမ) ဆံုးမထားတဲ့ စကားေလးႏွစ္ခြန္း ညီဒီေနရာက မွ်ေ၀လိုက္ပါ့မယ္...

၁။ လူတစ္ေယာက္က ကိုယ့္အေပၚျဖစ္ျဖစ္ သူတစ္ပါးအေပၚျဖစ္ျဖစ္ မေကာင္းတာလုပ္ၿပီဆို သူ႔ကို အရင္ အျပစ္မတင္ဘဲ ကိုယ့္မွာေကာ အဲသလို စရိုက္မ်ိဳး အက်င့္မ်ိဳး ရွိသလားလို႔ ဆင္ျခင္ရမယ္...ရွိေနရင္ ျပင္ရမယ္... တဲ့။

ေနာက္ ဆံုးမစကား တစ္ခြန္းက

၂။ သူတစ္ပါး ေကာင္းတာ မေကာင္းတာကို ေ၀ဖန္ေနရမယ့္အခ်ိန္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး၊ ကုိယ္ေကာင္းေအာင္ပဲ ေနရမယ့္အခ်ိန္ ျဖစ္ေနပါၿပီ၊ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ေသဖို႔က တျဖည္းျဖည္း နီးလာၿပီေလ… တဲ့

ကၽြန္ေတာ့္ဆီ စာေတြလာဖတ္လို႔ ေက်းဇူးပါ ကိုရဲ…

ဖတ္မွတ္ၿပီး ရရွိသြားတဲ့ တရားအသိေတြကို လက္ေတြ႔မွာ အသံုးက်ေအာင္ အသံုးခ်တတ္ပါေစ… က်န္းမာရႊန္လန္းပါေစ…။
တရားႏွလံုးသြင္းၿပီး ေကာင္းျမတ္ေအးခ်မ္းတဲ့ ေန႔ရက္ေလးေတြကိုလည္း ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစ ခင္ဗ်ာ…

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

****************************

http://thitsaralin.blogspot.com/
၄င္းဘေလာ့ေလးကို ဖတ္ရင္း ဒီလိုေလးလည္း ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္…။

2) တီေလးေရ… မဂၤလာပါ


ဖိုးသား လာဖတ္သြားပါတယ္… ဖိုးသားလည္း ပိုင္းေလာ့ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးရဲ႕ တရား တစ္ပုဒ္လားပဲ နာဖူးပါတယ္… ၂၀၀၆ ကုန္ခါနီးေလာက္ကပါ.. ဗိုလ္တစ္ေထာင္ ဘုရားပြဲမွာ… ဒါေပမယ့္ တရားေခါင္းစဥ္ *ခင္ပြန္းၾကီး ၁၀ ပါး ကန္ေတာ့ခန္း*နဲ႔ *အခ်ိန္တိုင္းေတြးေနရင္း ဘ၀ေျပာင္းေနသည္* ဆိုတဲ့ စကားေလးကိုေတာ့ ယေန႔တိုင္ မွတ္မိေနဆဲပါ တီေလး…

ခုလိုလြယ္ကူ နားလည္လြယ္ေအာင္ ေရးသားေပးလို႔လည္း တီေလးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…

တီေလးက်န္းမာပါေစ…

ေလးစားရိုေသစြာျဖင့္
ဖိုးသား

********************************************

ဒါကေတာ့ ဘုန္းဘုန္း ၀ိစိတၱ ဘေလာ့က ဒီပို႔စ္ေလးကို ဖတ္မိရင္း ေရးခဲ့ဖူးတာပါ..။ ဘုန္းဘုန္း ျပန္ေျဖထားတာကိုလည္း အဲဒီ့ပို႔စ္ရဲ႕ ကြန္မန္႔ထဲမွာပဲ ဆက္လက္ ဖတ္ရွဳလို႔ ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ...။
http://phonephonevi.blogspot.com/2009/02/blog-post_22.html

3) ဘုန္းဘုန္း မဂၤလာပါ... (ဘုန္းဘုန္း၀ိစိတၱ)

ေစတနာသံုးတန္ပို႔စ္ေလး ဖတ္အၿပီးမွာ ဖိုးသားစိတ္ထဲ ဘ၀င္မက်တာေလး ေပၚလာလို႔ပါ... ဒါေလးနဲ႔ပတ္သတ္လို႔...

>>> “အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ပုိင္းကုိ ေသခ်ာေရြးခ်ယ္ျပီး မလွဴပါက ကိုယ့္အလွဴကုိ ခံယူတ့ဲအလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ အမူအရာ၊ အေျပာအဆုိ၊ အေနအထုိင္၊ အက်င္သီလေတြကုိ ၾကည့္ၿပီးသဒၶါတရား ပ်က္တတ္ပါတယ္။ သူသူကုိယ္ကိုယ္ ကုိယ္လွဴထားတဲ့ အရာေလးေတြကုိ ၾကည့္ၿပီးပီတိပြားခ်င္ၾက၊ ၀မ္းေျမာက္ခ်င္ၾကတာ ဓမၼတာပါ။ အဲဒီလုိ ပီတိပြားႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္၊ ေနရာဌာနစတာေတြကုိ ေရြးခ်ယ္လွဴတန္းတတ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။” <<< ဖိုးသား ဘ၀င္မက်တာက ေရြးခ်ယ္လွဴဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေလးပါ... ဘုန္းဘုန္း ဒီပို႔စ္ေရးတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ဖိုးသားနားလည္ပါတယ္... အပရေစတနာ အျပည့္အ၀ရေစဖို႔ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လွဴခိုင္းတယ္ဆိုတာ... ဒါေပမယ့္ ဖိုးသား သိထားတာေလး တစ္ခုရွိပါတယ္... အလွဴဒါန တစ္ခု ျပဳတဲ့ေနရာမွာ ကုသိုလ္နဲ႔ ပါရမီနဲ႔ ကြဲျပားတာေလး...

ပုဂၢိဳလ္ ယုတ္ျမတ္ေရြးခ်ယ္အပ္ ေခၚအပ္ကုသိုလ္သာ၊
ပုဂၢိဳလ္ မေရြးလွဴဒါန္းေပး မွတ္ေရးပါရမီ။

ဘုန္းဘုန္းက အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လွဴခိုင္းေတာ့ ကုသိုလ္ကုိ အဓိက မထားဘဲ ပါရမီအတြက္ ျဖည့္က်င့္ေနတဲ့ သူမ်ိဳးအတြက္က်ေတာ့ အမွတ္မွားစရာ ျဖစ္ႏို္င္မလားလို႔ ဖိုးသားယူဆမိပါတယ္... ဖိုးသားလည္း ေသေသခ်ာခ်ာေတာ့ နားမလည္ပါဘူး... သိထားတာေလးနဲ႔ မကိုက္လို႔ ေရးလိုက္ရျခင္းပါ...

ဘုန္းဘုန္းအေပၚ ဆရာလုပ္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္သြားခဲ့ရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ အေပၚက ေရးသားခဲ့တဲ့အထဲမွာ ေမာက္မာတဲ့ သေဘာမ်ိဳး ပါသြားခဲ့ရင္ ဖိုးသား ဒီေနရာကပဲ ရွိခိုးဦးခ် ေတာင္းပန္ပါရေစ... ခြင့္လႊတ္ေပးပါ ဘုန္းဘုန္း...

ေလးစားရိုေသစြာ ဦးခိုက္လ်က္
ဖိုးသား

*******************************

ဒါေလးလည္း ဘုန္းဘုန္း၀ိစိတၱ ဘေလာ့မွာ ေရးခဲ့ဖူးတာပါပဲ.. ဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔...။
4) မဂၤလာပါ ဘုန္းဘုန္း

ဖိုးသားလည္း အနီးေ၀းနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ ေရးဖူးတယ္… ဘုန္းဘုန္းခုေရးတဲ့ သေဘာတရားနဲ႔ေတာ့ မတူဘူး ထင္တယ္…။ သိထားတာေလးနဲ႔ စိတ္ထဲေပၚလာတာေလးကို စပ္ဆက္ၿပီး ေရးထားတာပါ… ဖတ္ၾကည့္ေပးပါဦး ဘုန္းဘုန္း…။

*ဆန္႔က်င္ေန၏၊ သို႔ေသာ္…*

ေယာက်ာ္းနဲ႔ မိန္းမ
အခ်စ္နဲ႔ အမုန္း
အဆံုးနဲ႔ အစ
အျဖဴနဲ႔ အမည္း
ရန္သူနဲ႔ မိတ္ေဆြ

ေလာဘနဲ႔ အေလာဘ
ေဒါသနဲ႔ အေဒါသ
ေမာဟနဲ႔ အေမာဟ

အနိစၥနဲ႔ နိစၥ
ဒုကၡနဲ႔ သုခ
အနတၱနဲ႔ အတၱ
သုဘနဲ႔ အသုဘ

လူမိုက္နဲ႔ ပညာရွိ
သညာသိနဲ႔ ပညာသိ
သခၤတနဲ႔ အသခၤတ
--- --- ---
--- --- ---
သူတို႔ဤသို႔ ရွိၾက၏။

ေျပာသံၾကားတယ္
မ်ဥ္းၿပိဳင္ႏွစ္ေၾကာင္း
မေပါင္းဆံုႏိုင္တဲ့
သင္လက္ခံသလား???

မ်ဥ္းၿပိဳင္ႏွစ္ခု
ထပ္တူျပဳလိုက္ရင္ေတာ့
ေပါင္းဆံုသြားၿပီေပါ့၊
ခရီးတစ္ခုကို
အတူယွဥ္ၿပီး
ခ်ီတက္ႏိုင္ၿပီေပါ့။

ဘာေၾကာင့္ပါလိမ့္
နီးနီးေလးနဲ႔ ေ၀းေနလို႔။
ေ၀းေနေသာ္လည္း နီးေနဆဲ။ ။

ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးသား

20.12.2008, SAT:, 09:14:14 pm


ဒီလိုပညာေပး၊ အသိဉာဏ္ေပး တရား ေဆာင္းပါးေတြ ေရးေပးေနလုိ႔၊ ေနာက္ ဖိုးသားတို႔လည္း ဖတ္ခြင့္ရလို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဘုန္းဘုန္း…။ ျမန္မာျပည္က လူေတြလည္း ဘုန္းဘုန္းေျပာသလိုပဲ နီးနီးေလးနဲ႔ ေ၀းေနၾကတယ္ေနာ္…။ ဖိုးသားလည္း ဒီရုရွားေရာက္လာတာပဲ ကံေကာင္းတယ္ ေျပာရမယ္…။ ဘာသာတရားနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ဒီေရာက္မွ ေလ့လာခြင့္လည္းရ၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း ေတြနဲ႔လည္း ေတြ႔ၾကံဳရ၊ ဖိုးသားအတြက္ေတာ့ တန္ဖိုး မျဖတ္ႏိုင္တဲ့ အရာေတြပါပဲ ဘုန္းဘုန္းရာ…။ ေျပာရရင္ ေ၀းေနေပမယ့္ တေျဖးေျဖး နီးလာတာေပါ့…။

ဖိုးသားလည္း ဆက္လက္နီးစပ္ေအာင္ ၾကိဳးစားသြားပါ့မယ္..။ ၾကိဳးစားေနပါ့မယ္..။ ၾကိဳးစားလ်က္ပါ။ လိုအပ္တာေလးေတြ၊ မွားေနတာေလးေတြ ရွိရင္လည္း ဖိုးသားကို သြန္သင္လမ္းညႊန္လို႔ ဆံုးမေပးပါဘုန္းဘုန္း…။

ဘုန္းဘုန္းက်န္းမာပါေစ…။

ေလးစားရိုေသစြာ ဦးခိုက္လ်က္
ခ်စ္တပည့္ေလး (ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာက သြန္သင္လမ္းညႊန္တဲ့ တရားစာသားေတြ ဖတ္ေနလို႔ ဘုန္းဘုန္းလည္း ဖိုးသားရဲ႕ သင္ဆရာ၊ ျမင္ဆရာပါပဲ…။)
ဖိုးသား

****************************************

ဒီကြန္မန္႔ေလးကေတာ့ ညီေလး craton ရဲ႕ *ငါမေသဘူး ေရကူးတတ္တယ္* ဆိုတဲ့ ပို႔စ္ေလးကို ဖတ္ရင္း ေရးခဲ့ဖူးတာပါ...။
http://craton-craton.blogspot.com/2009/02/blog-post_27.html

5) ညီေရ...

အခုမွပဲ ေရေရလည္လည္ သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္.. အစ္ကိုက ပထမ စာအေရးအသားကုိ သြားဖတ္ေနမိလို႔ နားမလည္တာ... အခု ေနာက္တစ္ေခါက္ အေရးအသားကုိ ေဘးခ်ိတ္လို႔ သေဘာတရားကို အရဖမ္းလိုက္ေတာ့မွပဲ ေသေသခ်ာခ်ာ နားလည္ေတာ့တယ္... အစ္ကို နားလည္တာေလး ေျပာၾကည့္မယ္ေနာ...

ညီက ေလာကဓံ ၈-ပါးနဲ႔ ၾကံဳေနရတဲ့ ဘ၀ကေန အားတင္း ရုန္းကန္ ေရဆန္ကို ဆန္တက္တဲ့ အဓိပၸါယ္နဲ႔ ေရးထားတယ္ ထင္ပ၊ ဒါက အစ္ကိုထင္တာေနာ္... အားတင္းထားညီေရ.. ေရဆန္ကို ေလွာ္တက္ရာမွာ... တက္ကိုေတာ့ မလြတ္ေစနဲ႔... အားျပင္းျပင္းနဲ႔ေလွာ္ထား... တစ္ေန႔တစ္လံ ပုဂံဘယ္မွ မေရြ႕ပါဘူး ညီ.. တကယ္လုိ႔ ေလွာ္ခတ္ရင္း လမ္းခရီးမွာ တက္က်ိဳးခဲ့ရင္ေတာင္ တက္အစား လက္ထိုးေလွာ္ရလိမ့္မယ္ ညီ.. ကိုယ္လုိခ်င္တဲ့ ပန္းတိုင္ကို အေရာက္ လွမ္းခ်င္ရင္ေပါ့ကြာ..

ေတာ္ေသးတာေပါ့ညီ.. ညီက ေရထဲက်တဲ့ အခ်ိန္ ေရကူးတတ္ေပလို႔... တကယ္လုိ႔ ေရမ်ား မကူးတတ္ရင္ ဘယ္လုိမ်ားျဖစ္မလဲလို႔ အဆက္အစပ္မရွိ ေတြးလိုက္မိေသးတယ္... ေနာက္တာ ညီေရ...

က်န္းမာရႊင္လန္းပါေစညီ...
လုိရာပန္းတိုင္ ကိုလည္း အားတင္းေလွာ္ခတ္ မဟာဇနကၠထံုး ႏွလံုးမူရင္း တစ္ဘက္ကမ္းကို အေရာက္ လွမ္းႏိုင္ပါေစ...။

ေလးစားခင္မင္စြာျဖင့္
ဖိုးသား

**********************************

ေလးစားထိုက္သူမ်ားကို ေလးစားလ်က္
ဖိုးသား

01/03/2009, SUN:, 11:18:34 AM

!--READ-MORE-STARTS-->

ဆက္လက္ဖတ္႐ႈရန္.....